تاريخ و ساعت درج خبر : 1388/11/11
- 16:37:15
![]()
جزئيات رعايت دو استاندارد حسابداري توسط همه شركت ها از اول 89
با تصويب دو استاندارد ۳۰ و ۳۱ حسابداري با عنوان سود هر سهم و داراييهاي غيرجاري نگهداري شده براي فروش و عمليات متوقف شده، 337 شركت بورسي وهمه شركت هاي غير بورسي ملزم به رعايت اين استانداردها از ابتداي سال آينده شدند.
به گزارش فارس،اكبر سهيليپور رئيس سازمان حسابرسي در حالي روز گذشته از تصويب و اجرايي شدن استانداردهاي 30 و 31 حسابداري و 450 و 2410 حسابرسي از ابتداي سال آينده و تهيه پيشنويس دو استاندارد 32 و 550 خبر داده كه همه شركت هاي بورسي و غير بورسي از ابتداي سال آينده ملزم به رعايت مفاد اين دو استاندارد 30 و 31 شدند.
*هدف و دامنه كاربرد استاندارد 30
براساس اين گزارش ، هدف از استاندارد حسابداري شماره 30 كه مربوط به سود هر سهم شركت ها است،
تجويز ضوابط تعيين وارائه سود هر سهم، به منظور بهبود قابليت مقايسه عملكرد واحدهاي تجاري مختلف در يك دوره گزارشگري و مقايسه عملكرد يك واحد تجاري در دورههاي گزارشگري مختلف است.
اگرچه به دليل كاربرد رويههاي حسابداري متفاوت در تعيين سود، اطلاعات مربوط به سود هر سهم محدوديتهايي دارد با اين حال ثبات رويه در تعيين مخرج كسر در محاسبات مربوط به سود هر سهم، گزارشگري مالي را بهبود ميبخشد. بنابراين تأكيد اصلي اين استاندارد بر مخرج كسر در محاسبه سود هر سهم است.
دامنه كاربرد استاندارد 30 وسيع است بطوري كه اين استاندارد بايد توسط واحدهاي تجاري كه سهام عادي يا سهام عادي بالقوه آنها به عموم عرضه شده يا در جريان عرضه عمومي است، بكار گرفته شود.
اين در حالي است كه در مورد واحد تجاري اصلي كه صورتهاي مالي تلفيقي و صورتهاي مالي جداگانه را با هم ارائه ميكند، الزامات افشاي اين استاندارد تنها بايد برمبناي اطلاعات تلفيقي اعمال شود، چنانچه واحد تجاري علاوه بر افشاي سود هر سهم بر مبناي اطلاعات تلفيقي، بخواهد سود هر سهم را برمبناي صورتهاي مالي جداگانه نيز افشا كند، بايد آن را تنها در متن صورت سود و زيان جداگانه ارائه كند و چنين اطلاعاتي نبايد در صورتهاي مالي تلفيقي ارائه شود. از سوي ديگر ساير واحدهاي تجاري در صورت افشاي سود هر سهم بايد مبلغ آن را براساس اين استاندارد محاسبه و افشا كنند.
*اندازهگيري سود پايه هر سهم
طبق اين استاندارد،واحد تجاري بايد مبالغ سود پايه هر سهم را بر اساس سود خالص يا زيان قابل انتساب به صاحبان سهام عادي محاسبه كند.سود پايه هرسهم نيز بايد با تقسيم سود خالص يا زيان قابل انتساب به صاحبان سهام عادي بر ميانگين موزون تعداد سهام عادي طي دوره محاسبه شود.
براساس اين گزارش، در حالي هدف سود پايه هر سهم ارائه شاخصي براي اندازهگيري منافع هر سهم عادي از عملكرد واحد تجاري طي دوره گزارشگري است كه ميانگين موزون تعداد سهام عادي طي دوره، به منظور انعكاس تغييرات در مبلغ سرمايه سهامداران عادي ناشي از تغيير تعداد سهام بكارگرفته ميشود. ميانگين موزون تعداد سهام عادي طي دوره برابراست با تعداد سهام عادي موجود درابتداي دوره و تغييرات سهام عادي طي دوره كه با استفاده از عامل وزني زمان تعديل ميشود. عامل وزني زمان، نسبت تعداد روزهاي درجريان بودن سهام به مجموع تعداد روزهاي دوره است.
در تعيين ميانگين موزون تعداد سهام عادي در شركت هاي سهامي عام، تاريخ ثبت افزايش سرمايه در مرجع ثبت شركتها ملاك عمل قرارميگيرد.
درتركيب تجاري، سهام عادي كه به عنوان بخشي از مابهازاي خريد صادر شده ازتاريخ تحصيل در محاسبه ميانگين موزون تعداد سهام عادي منظور ميشود زيرا واحد تحصيلكننده، نتايج عمليات واحد تحصيلشده را از آن تاريخ در صورت سود و زيان ارائه ميكند.
در مواردي كه مابهازاي سهام عادي به طور كامل وصول نشده اين سهام متناسب با مابهازاي دريافت شده در محاسبه ميانگين موزون تعداد سهام منظور ميشود، چنانچه بخشي از سهام واحد تجاري اصلي، در تملك واحد(هاي) تجاري فرعي آن باشد، براي محاسبه سود هر سهم در صورتهاي مالي تلفيقي بايد تعداد سهام عادي متعلق به واحدهاي تجاري فرعي از تاريخ تملك، از محاسبه ميانگين موزون تعداد سهام عادي مستثني شود. اين در حالي است درمواردي كه تعداد سهام عادي بدون تغييردر منابع يا تعهدات افزايش يا كاهش مييابد، ميانگين موزون تعداد سهام عادي براي كليه دورههايي كه اطلاعات آن ارائه ميشود بايد تعديل شود.
*نحوه ارائه
نحوه ارائه سود پايه و تقليل يافته هر سهم واحد تجاري به اين صورت است كه بايد براي سود خالص يا زيان ناشي ازعمليات درحال تداوم (به تفكيك عملياتي و غيرعملياتي) و سود خالص يا زيان قابل انتساب به صاحبان سهام عادي در متن صورت سود و زيان ارائه شود. علاوه براين واحد تجاري بايد سود پايه و تقليليافته هر سهم را براي تمام دورههايي كه اطلاعات آن گزارش ميشود ارائه كند.
اين درحالي است كه هرچند سودهرسهم براي هردورهاي كه صورت سود و زيان تهيه ميشود، بايد ارائه شود، اما چنانچه سود تقليليافته هرسهم حداقل براي يك دوره گزارش شود، براي تمام دورههايي كه اطلاعات آن، گزارش ميشود ارائه ميشود، حتي اگر مبلغ آن برابر با سود پايه هر سهم باشد. چنانچه سود پايه و تقليليافته هر سهم برابر باشد، ميتوان آن را در يك سطر در صورت سود و زيان ارائه كرد.
*موارد افشا سه گانه
براساس اين گزارش ، هر واحد تجاري بايد سه مورد را افشا كند كه شامل مبالغ استفاده شده درصورت كسر محاسبه سود پايه و تقليليافته هر سهم و تطبيق اين مبالغ با سود خالص يا زيان قابل انتساب به صاحبان سهام عادي، ميانگين موزون تعداد سهام عادي استفاده شده درمخرج كسرمحاسبه سود پايه و تقليليافته هرسهم و تطبيق ميانگين موزون تعداد سهام هركدام با يكديگرو توصيف تغييرات عمده در تعداد سهام عادي يا سهام عادي بالقوه است.
اين استاندارد براي كليه صورتهاي مالي كه دوره مالي آنها از تاريخ اول فروردين 89 و بعد از آن شروع ميشود، لازمالاجراست.
*استاندارد حسابداري شماره 31
به گزارش فارس، اين استاندارد نيز كه از ابتداي سال آينده اجرايي خواهد شد مربوط به دارايي هاي غيرجاري نگهداري شده براي فروش و عمليات متوقف شده شركتها است. هدف اين استاندارد، تجويز نحوه حسابداري داراييهاي نگهداري شده براي فروش و نحوه ارائه و افشاي عمليات متوقف شده است.
استاندارد 31 به طور خاص دومورد را الزامي كرده است. براين اساس ، دارايي هايي كه معيارهاي طبقهبندي به عنوان ” نگهداري شده براي فروش“ را احراز ميكنند، به اقل مبلغ دفتري و خالص ارزش فروش اندازهگيري و احتساب استهلاك چنين داراييهايي متوقف ميشود و دارايي هايي كه معيارهاي طبقهبندي به عنوان ” نگهداري شده براي فروش“ را احراز ميكنند در ترازنامه، و نتايج عمليات متوقف شده در صورت سود و زيان، به طور جداگانه ارائه ميشوند.
*دامنه كاربرد
الزامات ”طبقهبندي“ و ” ارائه“ در اين استاندارد، براي تمام دارايي هاي غيرجاري و تمام مجموعههاي واحد بكار ميرود، اما الزامات ” اندازهگيري“ در اين استاندارد براي تمام دارايي هاي غيرجاري و مجموعههاي واحد به استثناي دو نوع دارايي طبق استاندارد مربوط اندازهگيري ميشود، كاربرد دارد.
دارايي هايي كه طبق استاندارد حسابداري شماره 14 با عنوان نحوه ارائه دارايي هاي جاري و بدهيهاي جاري به عنوان غيرجاري طبقهبندي ميشوند، نبايد مجدداً به عنوان دارايي هاي جاري طبقهبندي شوند مگر اينكه معيارهاي طبقهبندي به عنوان نگهداري شده براي فروش طبق اين استاندارد را احراز كنند.
دارايي هايي از يك طبقه كه واحد تجاري در روال عادي به عنوان غيرجاري تلقي ميكند و صرفاً به قصد فروش مجدد تحصيل شدهاند نبايد بهعنوان جاري طبقهبندي شوند مگر اينكه معيارهاي طبقهبندي به عنوان نگهداري شده براي فروش طبق اين استاندارد را احراز كنند.
در برخي موارد واحد تجاري گروهي از دارايي ها و بدهي هاي وابسته به آن را به عنوان يك مجموعه واحد واگذار يا بركنار ميكند. چنين مجموعه واحدي ممكن است يك گروه از واحدهاي مولـد وجه نقد، يك واحد مولد وجه نقد، يا قسمتي از واحد مولد وجه نقد باشد. اين مجموعه ميتواند در برگيرنده هر گونه دارايي و بدهي واحد تجاري باشد.
اگر يك دارايي غيرجاري به عنوان قسمتي از يك مجموعه واحد، در دامنه الزامات اندازهگيري اين استاندارد قرار گيرد، الزامات اندازهگيري اين استاندارد براي كل مجموعه بكار ميرود به گونهاي كه اين مجموعه به اقل مبلغ دفتري وخالص ارزش فروش اندازهگيري ميشود.
اين در حالي الزامات اندازهگيري اين استاندارد در دو نوع دارايي ها و بدهي ها كاربرد ندارد. اول اينكه سرمايهگذاري هاي بلند مدتي كه به روش تجديد ارزيابي اندازهگيري ميشود و دوم دارايي هاي جاري و بدهي هايي كه جزئي از يك مجموعه واحد نگهداري شده براي فروش است.
|